HHko haurren ikastolako familiarizazioa: zer egin emozio eta bizipenen zurrunbiloarekin?

Aste honetan ekin diote 2 urteko haurrek familiarizazio edo etxekotze prozesuari. Eta ohi bezala, emozio eta esperientziaz jositako garaia bilakatzen ari da. Izan ere, edozein haurrentzat lehen aldiz ikastolara joatea bizipen handia da, bai haurra berarentzat eta baita familia osoarentzat ere. Familiarizazio garaia ez da egun bat edo aste bat soilik; prozesu bat da, bakoitzak bere erritmoan egiten duena. Oso garrantzitsua da ulertzea haurrek eta familiak emozio ugari biziko dituztela, eta emozio horiek guztiak sanoak, egokiak eta beharrezkoak direla.

Haurrek bizi ditzaketen emozioak

HHko haurrak oraindik mundua esploratzen eta harreman berriak eraikitzen ikasten ari dira. Ikastolan lehen pausoak ematean, honako emozio batzuk ager daitezke:

• Poza: lagun berriak, jolasak eta material berriak ezagutzean.
• Beldurra edo urduritasuna: lehen aldiz gurasoengandik urruntzean.
• Haserrea edo frustrazioa: gauzak nahi bezala ez direnean gertatzen.
• Nostalgia edo tristura: etxeko segurtasun-gunetik urrun sentitzea.

Garrantzitsua da jakitea emozio guztiak onargarriak direla eta ez direla ez epaitu ez reprimitu behar. Haurra den bezalakoa da, eta onartuak sentitzen direnean, emozio horiek modu osasuntsuan kudeatzen ikasiko dute.

Familiak ere erdigunean

Askotan ahaztu egiten zaigu familiarizazio prozesua ez dela haurrak bakarrik bizitzen duena. Gurasoek ere:

• Poza eta ilusioa sentitzen dute euren haurra hazten eta autonomo bihurtzen ikustean.
• Kezkak eta zalantzak agertzen dira: ondo moldatuko ote da? negar egingo ote du? ulertuko ote dute?
• Tristura edo erruduntasuna ere senti dezakete, askotan gurasoek “utzi” egiten dutelako haurra beste pertsona batzuen zaintzapean.
• Lasaitasuna ere etor daiteke pixkanaka, haurra gustura dagoela ikusten denean.

Hori guztia normala da. Familiek euren emozioak partekatu eta adierazi behar dituzte, bakoitzak berea bizitzeko eskubidea duela jakinda.

Zer egin prozesua ahalik eta osasuntsuena izan dadin

Hona hemen aholku hezigarri eta praktiko batzuk:

• Entzun haurra eta zure burua: haurra zer sentitzen ari den ulertzen saiatu, eta zure emozioak ere onartu, epairik gabe.

• Errealitatea aurrez azaldu: kontatu haurrei zer aurkituko duten, nork zainduko dituen, zer egingo duten. Ezinbestean, segurtasuna emango die.

• Agurrak laburrak eta atseginak izan daitezela: luzaroan agur esateak haurra gehiago urduri jar dezake.

• Elkarrekin egon denbora bereziak: ikastolatik bueltan, haurrak kontatu nahi duena entzun eta elkarrekin egoteko tarte lasaia hartu.

• Konfiantza izan hezitzaileengan: familiaren eta ikastolaren arteko konfiantza funtsezkoa da haurrak seguru senti daitezen.

• Lasai, bakoitzak bere erritmoa dauka! Haur batzuentzat aste pare bat nahikoa izan daiteke, beste batzuek hilabete batzuk beharko dituzte. Ez da lasterketa bat.

• Zure emozioak kudeatu: zure kezkak eta beldurrak beste heldu batzuekin partekatu (ikastolako aholkulariarekin, hezkuntza komunitate edo senideekin...), haurrek zure urduritasuna gehiegi nabaritu ez dezaten.

Beraz, familiarizazioa ez da bakarrik haurra moldatzeko prozesu bat; familia osoak partekatzen duen bidaia emozionala da. Emozio guztiak baliozkoak dira, eta askatasun osoz bizi behar dira, epairik gabe eta batez ere, maitasunez.